De halfnaakte en de kofferman

Fietsend naar huis, zondagavond in de miezerige koude regen, zie ik ineens een man onder een lantaarnpaal staan in spijkerbroek en ontbloot bovenlijf, wezenloos voor zich uit starend. Er zijn veel verwarde en dakloze mensen op straat in Utrecht. Meestal ga ik daar aan voorbij. Maar halfnaakt in de natte nachtelijke kou…?

Tijd om weer in te stappen

Het was een indrukwekkende lezing door Sisonke Msimang gisteravond in de stadsschouwburg van Amsterdam ter ere van Nelson Rolihlahla Mandela’s 100e verjaardag.

Het zou goed zijn om het leven van Mandela weer eens te bestuderen, adviseert Msimang. Ook voor Nederland valt er veel te leren van zijn visie, principes en aanpak. Er is wel degelijk sprake van discriminatie en segregatie in ons land. Ze heeft het met eigen ogen gezien in de dagen dat ze hier heeft rondgekeken. Wit en zwart lijken te polariseren. Standpunten over en weer verharden. Dat móet gebeuren om helderheid te krijgen. Tegelijkertijd blijven bruggenbouwers nodig, die de twee werelden kunnen samenbrengen in ‘compromissen’ waarbij alle partijen zich voldoende gehoord en rechtgedaan voelen.

Msimang pleitte voor een correctie van de ontstane ‘narrative’ rond Nelson Mandela.

In zeven stappen naar maatWERK voor gemeenten met lef

Reïntegratie van werklozen met écht perspectief

‘Economische zelfstandigheid staat voorop’, ‘ruimte voor maatwerk, ‘werk moet lonen’! Dergelijke zinnen komen in veel gemeentelijk beleid rond arbeidsparticipatie voor. De praktijk laat vaak een ander beeld zien: gedwongen tegenprestaties, werk moeten accepteren zonder perspectief en verplichte trajecten met weinig maatwerkkarakter.

Hoewel gemeenten het goed bedoelen, versterkt hun aanpak nog te vaak het wederzijds wantrouwen tussen overheid en burgers. Werklozen voelen zich behandeld als onwillende profiteurs naar wie niet geluisterd wordt. Ze ervaren een machteloos makend en frustrerend éénrichtingsverkeer of zelfs willekeur.

Gelukkig zijn er steeds meer gemeenten die beseffen dat het anders moet en kan. Zij bieden ruimte voor experimenten van een ander karakter. Dat is precies waar Nolitha van meerwaarde kan zijn.

Dit zijn zeven belangrijke stappen voor gemeenten die het experiment willen aangaan:

Basisinkomen en bijstand

Basisinkomen: Doe-het-zelf!

Basisinkomen is een ‘hot topic’! We beginnen namelijk te beseffen dat het niet kunnen krijgen van betaald werk ons binnenkort allemaal kan overkomen.

Hoe zit dat?

  1. In de economische crisis van nu is er niet genoeg (betaald) werk voor iedereen, zeker niet met de manier waarop we werk nu verdelen.
  2. Steeds meer betaald werk wordt ‘geoutsourcet’ naar lage lonen landen.
  3. Robots, Artificial Intelligence en computers nemen werk – banen – van ons over en/of doen dat zelfs beter.
  4. Bij de keuzes in ons huidige sociaal-economisch systeem is de financiële zorg voor langdurig werklozen onbetaalbaar. Het oerwoud van voorzieningen, regels en instanties is peperduur.
  5. Steeds meer mensen hebben genoeg van een systeem dat is gebaseerd op individualisme, wantrouwen en sancties, in plaats van solidariteit, vertrouwen en aanmoedigen.

Als dit ons boven het hoofd hangt, hoe regelen we dan toch onze bestaanszekerheid?

Koningin Máxima ziet talenten voor werk

Tijdens het Taal doet meer College op 15 januari 2015 gaan werkgevers van 50 bedrijven aan dialoogtafels in gesprek met (o.a.) deelneemsters en vrijwillige loopbaancoaches van ‘Op Eigen Kracht naar een baan in Utrecht’. Ook Koningin Máxima is bij deze gesprekken aanwezig.

Als trainer van ‘Eigen Kracht Utrecht’ vanuit mijn bedrijf Nolitha, begeleid ik een dialoogtafel, waaraan ook Koningin Máxima, burgemeester van Utrecht Jan van Zanen en Commissaris der Koningin Willibrord van Beek aanschuiven.

We gaan op zoek naar concrete manieren om de talenten en capaciteiten van mensen met taalachterstand te ontdekken en benutten en hun kansen op de arbeidsmarkt te vergroten.